LaMarcus Aldridge

October 2nd, 2018

LaMarcus Nurae Aldridge (ur. 19 lipca 1985 w Dallas w Teksasie) – amerykański koszykarz, grający na pozycji silnego skrzydłowego, aktualnie zawodnik San Antonio Spurs.

Aldridge rozpoczął swoją karierę w szkole średniej Seagoville, gdzie został wybrany do najlepszego zespołu Teksasu. W 2004 wystąpił w meczu gwiazd amerykańskich szkół średnich – McDonald’s All-American. Był na tyle dobry, że do NCAA trafił do University of Texas w Austin. Po dwóch latach gry dla drużyny Longhorns zdecydował się kandydować do draftu w 2006 roku. W nim został wybrany z drugim numerem przez Chicago Bulls, którzy jeszcze tego samego dnia oddali go do Portland Trail Blazers razem z wyborem w drugiej rundzie draftu 2007 za Wiktora Chriapę i wybranego z czwartym numerem Tyrusa Thomasa.

W trakcie pierwszych rozgrywek opuścił tylko 7 meczów z powodu operacji ramienia. Już w pierwszych 14 meczach sezonu pokazał się z dobrej strony zdobywając średnio 8.4 punktu przy skuteczności 54% z gry. Gdy w lutym 2007 roku kontuzji doznał Joel Przybilla, Aldridge zaczął grać w pierwszym składzie. To zaprocenowało wzrostem jego średnich do 14.7 punktu i 8.0 zbiórek w marcu. Dzięki temu zajął drugie miejsce w głosowaniu na najlepszego debiutanta miesiąca za kolegą z zespołu, Brandonem Royem. 31 marca 2007 podczas pierwszej kwarty meczu z Los Angeles Clippers, Aldridge został zabrany do szpitala po tym, gdy zdiagnozowano u niego nieregularny rytm serca i skrócony oddech. Wykryto u niego Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, przez co musiał opuścić pozostałe mecze sezonu. Po sezonie został wybrany do pierwszej piątki najlepszych debiutantów.

W swoim drugim sezonie Aldridge poprawił swoje średnie zdobycze we wszystkich najważniejszych statystykach. W porównaniu z sezonem debiutanckim jego średnia punktów wzrosła z 9.0 do 17.8, zbiórek z 5.0 do 7.6, a asyst z 0.4 do 1.6. Zostało do dostrzeżone w głosowaniu do nagrody dla zawodnika, który zrobił największy postęp.

W trzecim sezonie gry Aldridge rozwijał się dalej, poprawiając głównie grę w ataku. Zdobywał coraz więcej punktów rzutami z półdystansu. Zakończył te rozgrywki ze średnimi 18.1 punktu i 7.5 zbiórki. W ostatnich 28 meczach sezonu aż 14 razy przekraczał granicę 20 zdobytych punktów. W całych rozgrywkach opuścił tylko 1 spotkanie.

Jeszcze przed rozpoczęciem sezonu, Aldridge podpisał nowy, pięcioletni kontrakt, który zagwarantował mu 65 milionów dolarów. Razem z nim Portland Trail Blazers podpisali nową umowę z Brandonem Royem, chcą stworzyć z nich duet prowadzący drużynę do wygranych. W tym sezonie w jego grze nie było już dużego progresu. Zakończył rozgrywki zdobywając średnio 17.9 punktu i 8.0 zbiórek.

W związku z kontuzją Brandona Roya, którą ten odniósł w grudniu 2010 roku, Aldridge wziął na siebie rolę lidera zespołu. Efektem tego były dwukrotnie wyróżnienia dla najlepszego gracza tygodnia w NBA. Pierwszy raz za grę od 17. do 23 stycznia, kiedy to w czterech meczach zdobywał średnio 28.3 punktu i notował 10.3 zbiórek na mecz. Drugie tego typu wyróżnienie otrzymał za grę między 7., a 13 lutego. W trzech meczach zdobywał wtedy 38,3 punktu i 7,3 zbiórki. W trzech kolejnych meczach z rzędu zdobywał co najmniej 36 punktów, co jest rekordem Portland Trail Blazers. 2 marca został wybrany najlepszym zawodnikiem miesiąca w Konferencji Zachodniej. Zdobywał wtedy średnio 27,8 punktu i notował przy tym 9,3 zbiórki i 1,6 bloku. Został dopiero trzecim zawodnikiem w historii Blazers, który otrzymał takie wyróżnienie. W głosowaniu na zawodnika, który zrobił największy postęp zajął drugie miejsce za Kevinem Love. Został także wybrany do trzeciej piątki całej ligi.

Z powodu lokautu w NBA, rozgrywki sezonu rozpoczęły się dopiero pod koniec grudnia 2011. Aldridge był nawet wymieniany w gronie zawodników, którzy mogą w trakcie lokautu trafić do jednej z lig europejskich. Najgłośniej mówiło się o zainteresowaniu Realu Madryt. Ostatecznie do Europy nie trafił. Na początku stycznia 2012 roku znalazł się w szerokiej kadrze USA na igrzyska w Londynie. Ostatecznie jednak nie pojechał ze względu na kontuzję, której odniósł w końcówce sezonu.

Jego bardzo dobra gra została doceniona i dostał nominację do występu w Meczu Gwiazd jako rezerwowy. Nie dotrwał do końca sezonu, odnosząc kontuzję biodra, które miał operowane. Opuścił przez to ostatnie 11 meczów rozgrywek. Sezon zakończył zdobywając średnio 21,7 punktu i notując 8,0 zbiórek na mecz.

Aldridge drugi raz z rzędu został wybrany do Meczu Gwiazd jako rezerwowy. W całym sezonie rozegrał 74 mecze i był najlepszym strzelcem drużyny ze średnią 21,1 punktu na mecz, co pozwoliło mu zająć 9. miejsce w klasyfikacji strzelców. Zbierał przy tym rekordowe w karierze 9,1 zbiórki na mecz. 17 kwietnia w meczu z Golden State Warriors rzucił 30 punktów i zebrał 21 piłek, z czego 17 na własnej tablicy. Za grę pomiędzy 11 a 17 marca 2013 został wyróżniony nagrodą dla najlepszego gracza tygodnia. W trzech rozegranych wtedy meczach zdobywał 27,0 punktu, 10,7 zbiórki i 3,0 bloku, a jego Blazers wygrali 2 z 3 meczów.

Pomimo wielu plotek transferowych podczas przerwy między sezonowej w 2013 roku, Aldridge zdecydował się pozostać w Portland, naciskając jednak na władze klubu, żeby te wzmocniły jego skład. Aldridge dobrze wszedł w sezon, notując double-double w pięciu kolejnych meczach pomiędzy 9 a 17 listopada. 23 listopada w meczu z Golden State Warriors zdobył 30 punktów i zebrał 21 piłek. Wdał się jednak też w przepychankę z zawodnikiem rywali Andrew Bogutem. Został za to zdarzenie ukarany grzywną w wysokości 45 tysięcy dolarów. Tego samego dnia został wybrany najlepszym zawodnikiem tygodnia w konferencji zachodniej czwarty raz w swojej karierze. Nagroda ta była połączona z serią 11 kolejnych wygranych Blazers, podczas której Aldridge notował średnio 21,1 punktu, 11,3 zbiórki, 2,5 asysty i 2,5 bloku na mecz. 12 grudnia 2013 roku zakończył mecz przeciwko Houston Rockets z 31 punktami i rekordem kariery – 25 zbiórkami. Stał się dzięki temu pierwszym zawodnikiem w historii swojego klubu, który zakończył mecz z co najmniej 30 punktami i 25 zbiórkami. 23 stycznia 2014 ustanowił rekord kariery w punktach. W meczu przeciwko Denver Nuggets rzucił ich 44 i dodał do tego 13 zbiórek, 5 asyst i 2 bloki, przyczyniając się do wygranej 110:105.

20 kwietnia 2014 podczas meczu pierwszej rundy play-off przeciwko Houston Rockets ustanowił rekord klubu oraz własny, zdobywając 46 punktów. Dodał do tego 18 zbiórek, 2 asysty i 2bloki, prowadząc zespół do zwycięstwa po dogrywce 122:120. W drugim meczu serii, rozegranym 3 dni później rzucił tym razem 43 punkty, stając się pierwszym graczem w historii Portland Trail Blazers, który w dwóch kolejnych meczach play-off zdobywał ponad 40 punktów.

4 czerwca 2014 został wybrany do trzeciej piątki All-NBA Team za sezon 2013/14.

9 lipca 2015 roku podpisał umowę z klubem San Antonio Spurs.

Stan na 18 lutego 2018, na podstawie, o ile nie zaznaczono inaczej.

Na podstawie (ang.). Basketball-Reference.com. [dostęp 2016-06-21].
Stan na koniec sezonu 2015/16

1 Walker • 4 White • 5 Murray • 7 Metu • 8 Mills • 10 DeRozan • 11 Forbes • 12 Aldridge • 16 Gasol • 18 Belinelli • 22 Gay • 25 Pöltl • 33 Cunningham • 42 Bertāns •  Pondexter •

This entry was posted on Tuesday, October 2nd, 2018 at 5:26 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

Comments are closed.

2016 fashion trends

MCM Rucksack | Kelme Outlet | maje dresses outlet| maje dresses for sale

kelme paul frank outlet new balance outlet bogner outlet le coq sportif outlet shopping online dresses grocery shopping online clothes shopping online